تبلیغات
شب بارانی - آجیل را نخریم؛ اما نه برای آنكه عده ای خجالت نكشند.

به نام خدا

شب بارانی

1- اگر من كسی باشم كه به علت ضعف در وضعیت مالی، توان خرید آجیل شب عید را نداشته باشم، از اینكه شمای نوعی هنگام پذیرایی از من مقابلم آجیل می گذارید، اما من در پذیرایی متقابل چنین توانی ندارم، خجالت نخواهم كشید؛ اما از اینكه ببینم شما بخاطر نداشتن من، می خواهید آجیل نخرید و این را هم در بوق و كرنا كرده اید، خجالت می كشم... من سال هاست آموخته ام وقتی به قدر وسعم زحمت می كشم، دیگر دلیلی ندارد برای نداشتن های مالی ام خجالت بكشم.


2- دبستانی كه بودم، اگر خوراكی ویژه ای در منزل بود، مدرسه نمی بردیم؛ نمی خواستیم بچه هایی كه نداشتند، حسرت این نداشتن را بخورند. بچه بودند دیگر؛ فكر می كردند بخاطر پول نداشتن باید حسرت بخورند و شاید حتی خجالت بكشند! خوراكی مان را نمی بردیم؛ از طرفی هم نمی رفتیم زل بزنیم در چشم های هم كلاسی مان و بگوییم ما فلان خوراكی را داشتیم، اما چون خانواده ی تو توان خریدش را ندارند، نیاوردم! چون این گفتنش بیشتر او را تحقیر می كرد. حالا بزرگ شده ایم و مطابق تربیت اسلامی یاد گرفته ایم كه پول نداشتن موجب خجالت نیست و بزرگان دین ما هم هیچگاه از ثروتمندان نبوده اند و از فقرشان هم خجالت نمی كشیدند.


3- آجیل را امسال نباید خرید؛ اما نه برای خجالت نكشیدن آنهایی كه نمی توانند بخرند؛ بلكه برای خجالت دادن آنهایی كه كنترل قیمت ها دست آنهاست و خودمان رأیشان دادیم و حالا انگار حواسشان به بی ثباتی بازار نیست و مشغول دعواهای سیاسی هستند! آجیل را نباید بخریم؛ برای دادن این پیغام به مسئولین امر كه قرار نیست قیمت اقلام هر قدر بالا رفت، ما بخریم! عدم خرید آجیل در شب عید از سوی مردم ایران یعنی نوعی حركت اعتراضی به متولیان امر كه یا قیمت آجیل را پایین بیاورند یا ما این اراده ی جمعی را داریم كه در اوج زمان خرید آجیل، آن را از سفره ی هفت سین مان حذف می كنیم. باید چنین اراده ای در میان مردم شكل بگیرد كه بتوانند همین قدر آرام و صرفاً با نخریدن و گذاشتن اجناس روی دست فروشنده ها اعتراض خودشان را بیان كنند. فروشنده حتی اگر بعدتر به نحوی دیگر جبران این ضرر مالی را بكند (همچون فروش به خریدار خارجی) اما دولت نمی تواند از كنار این حركت اعتراضی جمعی بی تفاوت بگذرد...این مدل حركت اعتراضی بهتر از بدوبیراه گفتن در تاكسی و اتوبوس و بعد هم ایستادن در صف خرید آجیل است! دو نمونه از اخلاق های زشت ما ایرانی ها همین است كه اولاً «خریدن» آنقدر برایمان اصالت پیدا می كند و آن را موجب فخر می دانیم و سر آن چشم و هم چشمی می كنیم كه قیمت اجناس غیرضروری هم هر قدر بالا می رود، باز آن را می خریم! ثانیاً به حرف كه می رسد كلی به قیمت ها و بی ثباتی بازار معترضیم و بدوبیراه هم می گوییم؛ اما در عمل حتی از آجیل شب عیدمان هم صرف نظر نمی كنیم!!
شنیده بودم مردم یكی از كشورهای اروپایی با بالا رفتن قیمت بی رویه ی شیر، در صف خرید شیر می ایستادند، اما شیر نمی خریدند؛ یعنی نیاز داریم، اما به هر قیمتی نمی خریم.


4- اینكه آجیل نخریم، چون اویی كه ندارد خجالت نكشد، خیلی مرا یاد جامعه ی بی طبقه ی غیر اسلامی انداخت...بگذریم؛ صرف نظر از آنچه كه گفته شد، امسال بیشتر ایام نوروز، مصادف با ایام فاطمیه هست و بسیاری از مومنین از این باب، امسال آجیل نخواهند خرید.

 




طبقه بندی: ﺳﻴــــ ﺎﻩﺳ ﻔ ﻴـــــ ﺪ، مناسبت ها، تلنگر،

تاریخ : دوشنبه 7 اسفند 1391 | 13:37 | نویسنده : مرضیه | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
نمایش نظرات 1 تا 30